25.9.12

Meltingpot Monday: Inspiring Initiatives


Maandag had ik een drukke dag. Ja, zelfs als je werkzoekende bent, kan dat heel goed. Solliciteren, bijpraten met een vriendinnetje en de nieuwe plannen voor peace day 2013 opzetten. Tijdens het uitstippelen van die plannen op kantoor bij Lev Kaupas, werden die grijze cellen van mij weer op een heel positieve manier gestimuleerd.

Lev Kaupas is een collectief van creatieve ondernemers. Ze huisvesten kleine ondernemers die op flexplekken aan de slag kunnen, en hebben een fantastische extra verdieping in het pand, waar workshops, tentoonstellingen en bijeenkomsten plaats kunnen vinden. Er staat een lolly-automaat, er liggen kussens op de grond, er hangen kaartjes en schilderijen aan de muur en er staan gekke lichtgevende konijnen in hoeken van de kamers. Een heerlijke plek om goed te brainstormen en je creativiteit de vrije loop te laten. De naam is overigens afgeleid van de schrijver, Lev Nikolajevitsj Tolstoj (die van War and Peace en Anna Karenina). Hij schijnt er ook tijdens zijn studie achter te zijn gekomen dat zijn studie niet voldoende aansloot op de realiteit, en niet de training bood die hij nodig had.

Anyway, midden in die brainstorm waar we dus mee bezig waren, raakten we ineens aan de praat over wat ik nu wilde in mijn leven. Met lichte schroom ging ik het gesprek aan. Ik weet niet goed wat ik wil, en ik weet eigenlijk niet eens hoe ik daar achter ga komen. Na die universitaire studie weet ik heel veel, maar eigenlijk niets. De connectie met de realiteit lijkt een beetje te ontbreken. De 'moeder' van Lev Kaupas vertelde me daarop dat  Lev Kaupas juist is opgericht om een vangnet te zijn voor zulke mensen. Ondernemende mensen die eigenlijk niet goed weten welke kant ze op willen. Of ik niet graag af en toe een dag daar wilde komen zitten om te werken. Aan wat? Aan alles waar je passie ligt. Eeh... JA!
Deze afbeelding, en de bovenste, zijn afkomstig van weheartit.com
Na een paar vragen kwamen we toch weer terecht bij schrijven. Schrijven is mijn passie, ja. Een verborgen passie. Tijdens mijn studie Geschiedenis ben ik zoveel fantastische schrijvers tegengekomen dat ik mezelf naar de achtergrond heb verplaatst. Als zij dat kunnen, dan kan ik maar beter mijn spreekwoordelijke pen stil houden. Fout! Lev inspireerde me weer naar die passie te kijken. Het is niet te laat die weer op te pakken. Dat gekke rechten wel te laten voor wat het is. En ik vertelde over deze blog, de vierentwintig lentes blog die volgend jaar hopelijk door een andere net-vierentwintiger zal worden overgenomen. Om zo een kijkje in de levens van vierentwintigers te geven door de tijd heen. Toen lieten ze me deze preview zien, die perfect aansluit bij mijn blog. Ik wil hem jullie dan ook niet onthouden:
 

Fijne dag allemaal! (Stiekem schrijf ik dit dinsdagochtend ;) ). Oh en nu je hier toch bent, ik vind het leuk als je me volgt via Bloglovin!
  

2 opmerkingen:

  1. Supermooi filmpje, en klinkt als een spannend proces wat je in gang hebt gezet :) Succes met uitvogelen hoe je het uit wil werken, maar schrijven doe je in ieder geval al heel fijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een leuke blog heb je, je schrijft erg leuk :)

    Ik volg je!

    BeantwoordenVerwijderen