25.9.12

Testing Testing Tuesday: Dave Eggers - 'Zeitoun'


Dat ik weer ben gaan oppassen kent zo zijn voordelen. Zo heb ik ineens veel meer tijd om te lezen. Zodra ik arriveer liggen de kindjes meestal al op bed, en is het aan mij om mijzelf de hele avond te vermaken. Hoe dat beter te doen dan met een goed boek?!

Vandaag las ik dan ook Zeitoun, geschreven door Dave Eggers, uit. Nu moet ik zeggen dat dit boek al heel erg lang op mijn verlanglijstje stond. Ik ben een groot fan van Dave Eggers sinds ik zijn roman 'A heartbreaking work of staggering genius' las een paar jaar geleden. Vol verwachting begon ik aan het boek...


Het verhaal gaat over de familie Zeitoun uit New Orleans. Het verhaal is samengesteld uit hun ervaringen nadat orkaan Katrina over New Orleans was getrokken. De reviews op de kaft liegen er niet om. 'The shocking tale of a true New Orleans hero. This is narrative non-fiction at its very, very best' (Herald), 'Shocking' (Times), 'Masterly. Brilliantly crafted, powerfully written and deftly reported.' (Guardian). Zo kan ik nog wel even doorgaan. Voor de geinteresseerden: deze review las ik voor ik aan het boek begon.

Vanaf pagina 1 heeft het boek me gegrepen. Ik kon het met moeite naast me neerleggen. Dat heeft veel te maken met de schrijfstijl van Eggers, maar toch vooral ook met het hele bijzondere verhaal dat hij hier heeft opgetekend. Wat een overweldigende dingen heeft deze familie meegemaakt. Hun angst, onzekerheid, blijdschap en woede voelde ik plaatsvervangend tijdens het lezen. OM spoilers te voorkomen zal ik niet al te veel vertellen over het verhaal zelf. Wel wil ik graag wat passages uit het boek delen om zo een impressie te geven van hoe dit boek wegleest.

(Het moment dat bekend is geworden dat de orkaan toch wel heel krachtig is en het gezin van Zeitoun besluit New Orleans te verlaten.) "He and Kathy stood in the driveway, as they had many other times when she and the family were leaving and he was staying. "Better hurry," Zeitoun said. "Lot of people leaving at once." Kathy looked at him. Her eyes, much to her own frustration, teared up. ZEitoun held her hands. "C'mon, c'mon," he said. "Nothing's going to happen. People are making a big deal for no reason."" (Hm... in dit geval niet helemaal waar helaas...)(p 64)

(Nadat de orkaan is overgewaaid.) "The neighborhood was full of dogs, so he was accustomed to their barking. On any given night, one would become excited by something and set off the rest, an arrhythmic call-and-response that could last hours until they calmed, one by one, into silence. But this night was different. These dogs had been left behind, and now they knew it. There was a bewilderment, an anger in their cries that cut the night into shards." 

Verhaal:      * * * * *
Schrijfstijl:    * * * * *
Onderwerp:     * * * * -

Kortom: een aanrader, zowel voor mensen die graag fictie lezen, als voor mensen die graag non-fictie lezen. Of als je wat extra wilt leren over de gevolgen van orkaan Katrina.
Zou jij dit boek graag lezen?

Update: Lees ik net dat de hoofdpersonen inmiddels zijn gescheiden, omdat de man is veroordeeld voor huiselijk geweld...

Oh, en nu je hier toch bent, ik vind het leuk als je me volgt via Bloglovin'!

5 opmerkingen:

  1. Oeh dit lijkt me een heel erg mooi boek! Ik hou altijd wel van boeken waarin over waargebeurde gebeurtenissen word verteld. Fijn dat je zoveel tijd hebt om te lezen zeg!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dan is dit boek inderdaad een goede om te gaan lezen. Met een stapel van ongeveer 200 boeken die ik nog moet lezen is het wel fijn dat ik daar nu even tijd voor heb, haha!

      Verwijderen
  2. hij staat op mijn to read lijst. Ik hoor er ook alleen maar goede dingen over.

    BeantwoordenVerwijderen