11.2.13

Meltingpot Monday: How Old Would You Be?

Interessante vraag: How old would you be if you didn't know how old you are? Deze vraag zag ik van de week op internet voorbij komen als quote en hij heeft me aan het denken gezet. Hoog tijd om er een post over dit onderwerp tegenaan te gooien.





Als net afgestudeerde vierentwintigjarige, voel ik me vaak geen vierentwintig. Huh? Nee. De ene dag voel ik me 16 (als ik mijn moeder moet bellen om advies hoe ik een vetvlek uit een shirtje haal. Of huilend bij haar aan de telefoon hang omdat ik me zo rot voel). De andere dag voel ik me 65 (als ik samen met mijn vriend de hele dag een boek lees op de bank en niks me uit mijn hum kan halen).

Nee maar even serieus nu. Hoe weet je hoe oud je je voelt? En wat is het belang van je een bepaalde leeftijd voelen?

Zelf heb ik me lang ouder dan mijn leeftijdsgenoten gevoeld. Mijn beste vriendinnen en ik hadden het daar op de middelbare school regelmatig over. Hoe alles wat wij al hadden meegemaakt op jonge leeftijd ons toch wat doorleefder, ouder en wijzer maakte. En uiteraard dat dit feit ons zo dicht bij elkaar had gebracht. Maar naarmate de jaren verstreken, raakte ik dit gevoel een beetje kwijt. Ik voelde me niet langer ouder dan mijn leeftijdsgenoten op de universiteit. Eerder jonger. Het gevoel dat je vanalles mist, en toch ergens mee achterloopt. Achterloopt met persoonlijke ontwikkeling, en vooral met het geven van een richting aan je leven.

Vroeger hing ik het me 'ouder' voelen op aan het feit dat ik zoveel had meegemaakt. Maar veel meemaken kan op een gegeven moment ook tegen je gaan werken. Het maakt je onzeker. En vaak alleen. En het maakt dat je over alle belangrijke beslissingen die je moet nemen veel te lang na blijft denken. Opdat het maar niet mis zal gaan. En dat is wat je tegen kan houden. Angst. Angst doordat je zoveel bagage met je meedraagt dat je niet meer je eigen beslissingen kunt nemen.

Eenmaal de angst van me afgeschud, ging het een stuk beter met me. Om in leeftijds-termen te praten, ik voelde me even oud als mijn leeftijdsgenoten. Had eindelijk het idee dat ik weer een beetje 'bij' liep en ook ergens heen ging met mijn leven.

En toen kwam er een moment, een paar maanden terug, dat het hele me ouder/jonger/even oud voelen van me af viel. Ik denk dat dat gebeurde op het moment dat ik een paar weken was afgestudeerd. Ineens ben je niet meer in een omgeving met mensen van allemaal ongeveer dezelfde leeftijd. Je mengt je tussen mensen van allerlei verschillende leeftijden en afkomsten. Dan is het ineens een stuk lastiger om je eigen 'echte' leeftijd te schatten, zoals de vraag mij dat had opgelegd.

Age is but a number, is wat ik er nog over wil zeggen. Voor mij persoonlijk is het belangrijkste dat ik me altijd nieuwsgierig op blijf stellen. Door blijf leren en door blijf ontwikkelen. Me niet meer angstig ga voelen, of teveel aan ga trekken van wat anderen van me vinden. Mezelf zijn, dus. Volgens mij is iedereen dan op zijn best.

Nou ok dan, als we er toch een getal op willen plakken, dan denk ik dat ik me ook echt vierentwintig zou voelen als ik niet wist wat mijn leeftijd was. Maar goed. Dat kan ook te maken hebben met de titel van mijn blog ;)

Heb jij weleens nagedacht over deze vraag?
Nu je hier toch bent, ik vind het leuk als je me volgt via Bloglovin'!


4 opmerkingen:

  1. Haha, grappig want ik zat er zelf laatst ook over na te denken. Ik voel me soms lichamelijk een oude vrouw van 80 maar ik kan ook zo idioot doen dat ik me net 16 voel.. Het kenmerkt heel erg mijn emoties. Zolang ik me niet zo oud blijf voelen komt het goed denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha ja, het lijkt me best vervelend als je je nu al altijd oud voelt :D

      Verwijderen
  2. Ik voel me wel 24 :) Ook al zie ik er soms uit als 16 haha. En ik ben het helemaal met je eens over het minder angstig worden en de goedkeuring van anderen willen. Dat zou echt voor iedereen beter zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het ligt er inderdaad maar net aan hoe de situatie is hoe ik me voel. Ik voel me lichamelijk vaak slecht, waardoor ik me soms net een oma voel! Maar soms kan ik zo kinderlijk blij zijn dat ik me weer 6 voel! Ik ben het met je eens dat je je het beste voelt als je je eigen pad trekt en gewoon jezelf bent! Dat heb ik ook wel ondervonden!

    BeantwoordenVerwijderen