18.2.13

Meltingpot Monday: Note to my Future Self

Bron
Misschien ken je het nog wel van de basisschool: een brief schrijven voor jezelf, die je over tien jaar terug zou lezen. Waar wil je dan staan? Wat wil je bereikt hebben? Wat voor persoon wil je zijn? Nou, lieve lezer, ik heb zo'n brief aan mezelf geschreven. En je kunt 'm hier lezen...













Lieve Anne (34),



Je bent nu vierendertig. Nou, vierendertig-en-een-half. Wat een leeftijd! Wat klinkt dat OUD. Maar aan de andere kant, wat klinkt dat cool volwassen en 'echt'. Een leeftijd waar ik me op dit moment nog weinig bij voor kan stellen. De dingen waar je mee bezig bent, zullen wel verschillen van wat ik nu doe. Je zult wel met plezier terugkijken naar je vierentwintigste. Waarop je paden nog niet uitgestippeld waren, toen je nog alles kon doen waar je zin in had.

Je woont vast in een leuk huis samen met je BF (waar je dan al een whooping 18 jaar mee samen bent...), en hopelijk een kindje. Of twee? Nadat je de hele wereld over bent gegaan, van China naar Canada, naar de VS en Frankrijk, ben je nu neergestreken in Nederland. Amsterdam Oost? I hope so.

Heb je alle ondernemingen opgezet waar je van droomde? En ben je nog steeds een fanatiek blogger? Of zit er schot achter de droom die je als klein meisje al had, een eigen roman schrijven. Ik hoop dat je nog bent begonnen aan een master Geschiedenis. Toch zonde dat je uiteindelijk hebt gekozen voor rechten, ik gok zomaar dat je daar nog steeds niets mee hebt gedaan...  Ook hoop ik dat je nog steeds zo fanatiek sport. Maar niet zo pezig worden he, wel goed blijven eten. Jou kennende zal dat laatste zeker geen probleem zijn.

Er zullen ook wat verdrietige dingen zijn gebeurd de afgelopen jaren, vrees ik. Maar daar zul je nog  wel niet over willen praten. Of kunnen praten. Ik gok dat je nog steeds niet makkelijk over je gevoelens praat, na al die jaren therapie toen je jong was. Je hebt je broertjes en zusjes op zien groeien tot zelfstandige mensen. Ik vind het op dit moment al vreemd dat ze steeds meer een eigen leven gaan leiden en je minder door hebt van waar ze mee bezig zijn. Dat zal bij jou wel nog erger zijn. Zie je ze nog vaak? Ik hoop dat jullie bij elkaar in de buurt wonen, het is zo belangrijk om de band met je familie goed te houden. Zoals die nu op je vierentwintigste is, eigenlijk.

Herinner je je nog dat je de eerste dag bij je eerste 'echte' baan aan de slag ging? Dat je het allemaal zo uitdagend vond? Als ik jou een beetje ken, dan gok ik dat je altijd naar die kick op zoek bent gebleven. Dat je altijd je uitersten op bent blijven zoeken. Overwerk je jezelf niet? Om maar nog een voorbeeld te noemen van wat er gebeurde toen je vierentwintig was, familieleden die hun limiet bereiken. Die er achter komen dat ook zij niet onsterfelijk zijn. En dat ook zij niet in hun eentje de hele wereld aan kunnen. Jij bent ook maar een mens. Hou dat in je achterhoofd.

En je bent een mens met een familie, en een gezin waarschijnlijk. Weet je nog hoe belangrijk je het op je vierentwintigste vond om je gezin niet weg te cijferen? Om je werk niet op de eerste plaats te laten komen? Ik hoop dat je dat nog steeds in je oren geknoopt hebt zitten.

Bovenal hoop ik dat je zo gelukkig bent als je wilde worden. Dat je, na alle drukte van over de hele wereld reizen en werken, ondernemen en doorzetten, nu tot rust bent gekomen. Of nou ja, mediocre tot rust. Want zo oud ben je nou ook weer niet! Keep up the good work, Anne, en schrijf nog eens een brief aan jezelf voor over tien jaar. Want dat is leuk (ja, echt. Ook al moet je een GROTE drempel over om je er toe te zetten zo gek 'tegen jezelf' te gaan praten).

Liefs,

Anne (24)

4 opmerkingen:

  1. Leuke brief! En ben je nu dan al 8 jaar samen met je vriend?! Wow!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha ja! Ik ben al acht jaar samen met mijn vriend, sinds mijn zestiende. We wonen daar al bijna 7 jaar van samen :) Ik was er vroeg bij, zullen we maar zeggen.

      Verwijderen
  2. Mooi om te lezen, leuk idee ook om te doen! Ik moest zelf ook een keer zo'n brief schrijven voor mijn studie, is blijkbaar een soort van psychologische interventie die ook wel eens in bepaalde therapie├źn wordt gebruikt. Zet je toch wel een beetje aan het denken wat je in de toekomst wil, als je zo'n brief aan jezelf schrijft.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat onwijs leuk! Geeft je ook een idee van wat je nu belangrijk vindt en dat is soms ook wel verhelderend :)

    BeantwoordenVerwijderen