23.3.13

Turning Point Thursday #5 - Inge

 Een paar weken terug deed ik een oproepje dat ik mensen zocht die iets wilde vertellen over een (naderend) keerpunt in hun leven. Heel leuk dat daar allemaal reacties op binnen zijn gekomen!

De vierde post in deze serie is gemaakt door Inge. Lees hier haar ervaring met een belangrijk keerpunt in haar leven!




Zodra je op de basisschool begint, ligt er een pad klaar dat je gaat volgen totdat je afgestudeerd bent. Je moet naar de kleuterschool, je moet naar de middelbare school en je moet of het wordt van je verwacht dat je naar een hogeschool of universiteit gaat. Je hebt in deze periode natuurlijk wel keuzes; je mag je middelbare school kiezen, je mag je vakkenpakket kiezen, net als dat je een universiteit en een opleiding mag kiezen. Dat zijn moeilijke keuzes, maar er is in ieder geval een pad en je weet in feite al als je 13 bent, wat je op je 20ste gaat doen. 


Maar dat pad houdt op als je afgestudeerd bent. Opeens moet je alles zelf doen en zelf je keuzes maken en zelf je pad bepalen, er is niemand meer die je bij je hand neemt. En dat is moeilijk want er zijn zoveel keuzes en zoveel mogelijkheden en hoe weet je of je de goede keuze maakt? Zodat je niet over 5 jaar terugkijkt en denkt: ‘’Had ik maar iets anders gekozen’’. 


Hoe ik dit zo goed weet? Ik ben zelf net afgestudeerd en het voelt/voelde echt alsof je in een groot diep gat valt. Opeens is er geen invulling van je dagen meer, geen colleges en werkgroepen. Alleen het SOLLICITEREN en dat is moeilijk. Niet alleen omdat er maar beperkte banen zijn, maar ook omdat de keuze die ik nu maak grote gevolgen gaat hebben voor de toekomst. 
Ga ik het onderzoek in en me vier jaar lang storten op één onderwerp tijdens een PhD? Of ga ik toch voor de grote boze commerciele kant werken? Of ga je iets proberen te veranderen bij de bureaucratische overheid? Of ga ik toch verder met schrijven, koken en bloggen? 


Zoveel keuzes, zoveel mogelijkheden. Maar ook tegelijk zoveel moeilijkheden, want als je nu de keuze maakt voor het bedrijfsleven , kan je dan over 5 jaar nog besluiten om toch het onderzoek in te gaan of is je kans dan verkeken? 
En dan komt nog de moeilijkheid van de crises erbij. Er zijn maar beperkte banen, solliciteer ik alleen op die ene baan die ik geweldig vind, of spreid ik mijn kansen en solliciteer ik ook op banen die ik eigenlijk maar zo-zo vind? 
Zoveel keuzes, zoveel mogelijkheden, het is overweldigend! Welk pad ga ik bewandelen? Eerlijk? Ik weet het niet, ik weet het niet! Hoe moet je een keuze? Hoe klim je uit dat zwarte gat, kies een pad en bewandelt dat? Vertel jij mij het?

---------


Bedankt voor je bijdrage, Inge. Voor mij was dit een heel herkenbaar verhaal. Zo heb ik me ook lang gevoeld na mijn afstuderen. Een hele lastige periode, die vaak wordt onderschat volgens mij.

Mocht jij nou ook een keerpunt (hebben) mee(ge)maakt, dan is het tof als je ook meedoet aan deze serie! Stuur me een berichtje, of laat een comment achter (met in de comment een mailadres waarop ik je kan bereiken)

3 opmerkingen:

  1. Mooi geschreven en denk ik herkenbaar voor veel mensen! Doe waar jij je op dit moment prettig bij voelt is mijn advies. Wil je nog even leren? Doe dat! En wil je het bedrijfsleven in? Ga ervoor! Het is nooit te laat om te leren! Je kans is wat dat betreft naar mijn mening nooit voorbij. Succes bij je keuze!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja vooral wat voor bedrijf of een PHD is zo herkenbaar! Ik vind het echt lastig.

    P.s. Anne wanneer ga je naar Berlijn? Xx

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heel herkenbaar, zit er nog steeds midden in :) Geen leuke tijd om af te studeren en een baan te zoeken nee.

    BeantwoordenVerwijderen