3.4.13

Wondering Wednesday: Kiss Kiss



Een nieuwe rubriek op deze blog: Wondering Wednesday. Over rare gebruiken in onze cultuur. Als je met een antropologische bril op naar je eigen cultuur kijkt, vallen je toch een aantal rariteiten op...
Deel 1: Kiss Kiss, waarom geven wij drie zoenen aan de lucht?









Ik kom uit een hele nette familie. Met oude dames die nooit hun jasje uit durven doen omdat ze vinden dat armen en schouders bedekt moeten blijven. En dames die altijd lippenstift op hebben. En je begroeten met drie zoenen naast je wang. Maar wel met smakgeluidjes. Omdat dat nou eenmaal heel beleefd is.

Ik begrijp het principe van kussen op de mond geven heel goed. Het 'smak' geluidje dat daarbij vrij komt, begrijp ik ook. Maar wanneer je iemand welkom heet, en je de links-rechts-links beweging maakt met je wangen tegen elkaar aan, waarom dan die smakgeluiden? Want het enige dat je 'smakt', is de lucht? Laatst probeerde ik dit 'wang tegen wang' gebruik zonder de smakgeluidjes te maken. Ja, dat is toch ook vreemd. Dan lijkt het net of je alleen even de wangen tegen elkaar veegt. Laat dan maar. Doe mij dan maar een stevige handdruk. Of een buiginkje, zoals sommige Aziaten dat doen.

Als we dan toch deze smak-smak-smak gewoonte hebben in Nederland, waarom dan niet een echte kus op de wang geven? Omdat dat niet door beide personen tegelijk kan worden gedaan. Als ik jou namelijk een kus op je rechterwang wil geven, kan jij mij niet ook tegelijk op mijn rechterwang kussen. Want, dan kus je elkaar op de mond. Nu zijn er mensen die dat doen, maar dit is toch ook minder sociaal geaccepteerd.

Conclusie? Het smakgeluidje bestaat er alleen om de ordinaire 'veeg over de wang' iets chiquer te doen lijken dan het in werkelijkheid is. Het blijft een bijzondere gewoonte...


1 opmerking:

  1. Haha leuk stukje! Ik vind een kus op de wang ook een stuk prettiger dan drie.. dat wordt vaak een beetje awkward ;) en lastig ook in het buitenland als je niet precies weet wat de gewoonte is..

    BeantwoordenVerwijderen