10.6.13

*MIJMERINGEN* - Over genieten van het leven

Zo vaak is het tegen me gezegd. Geniet van het leven nu je nog jong bent. Haal er alles uit. Wees blij dat je nog jong bent. Maar nooit heeft iemand me uit kunnen leggen waar ik dan precies blij mee moet zijn, of hoe ik dan precies ten volste moet genieten. En al helemaal niet hoe ik er dan alles uit kan halen.
Bron



Al met al ben ik een gelukkig mens. Ik heb erg jong de liefde van mijn leven gevonden. Hou van mijn familie. Heb een leuke baan. Heb kunnen doen wat ik altijd al wilde - emigreren naar een ander land. Maar soms knaagt er ineens iets aan me. Geniet ik wel genoeg, haal ik wel 'alles er uit, wat er in zit'. Wat zit er eigenlijk precies 'in'? Hoe weet je dat het genoeg is, dat je ten volste aan het leven bent? Ik denk niet dat er iemand is die daar het antwoord op weet.

Deze gedachten bezorgen stress. Zeker op momenten dat je er niet bedacht op bent. Ineens zit het in je hoofd. Leef ik mijn leven wel optimaal? Is alles wat ik doe wel genoeg? Misschien is het wel iets dat specifiek te maken heeft met mijn generatie. Van het idee dat alles maakbaar is, en dat wanneer je niet 'alles eruit haalt, wat er in zit', dat je eigen schuld is. Ondanks dat niemand je van tevoren kon vertellen wat dat 'alles' dan is. Maar dat niemand het 'alles' ooit bij je heeft weggehouden, en het jou blaam treft dat je het niet 'allemaal' hebt kunnen vastgrijpen.

Van wie komt die blaam dan? Volgens mij in the end ook alleen van jezelf. Misschien ligt daar ook meteen de kern van deze 'levenstwijfel'. Dat je zelf niet kunt berusten in het feit dat je misschien op een bepaald moment wel alles hebt wat je je zou kunnen wensen. Of redelijkerwijs zou kunnen verwachten. Soms is het ook gewoon genoeg. Soms, als je geniet van je leven, dan is dat gerechtvaardigd en hoef je niet meteen na te denken over hoe je dat genieten nog verder kunt vergroten. Soms heb je alles er uit gehaald.

En soms niet. Dat is eigenlijk ook helemaal niet erg. Geluk zit volgens mij vaak in een kleiner hoekje dan je denkt. Ergens, verstopt in je hoofd, kan het vaak op afstand aanwezig zijn. Maar merken we het niet op omdat we te druk bezig zijn met dwangmatig genieten van het leven en er alles uit schrapen wat er in zit. Dat terwijl we al lang geluk bij onszelf droegen. Maar het gewoon negeren. Want misschien haal je geluk wel veel meer uit jezelf, en je eigen gedachten, dan uit de omstandigheden om je heen.

Wat denk jij?
(Mocht je interesse hebben in dit soort filosofie over geluk, dan is deze documentaire-reeks van Alain de Botton heel boeiend)

1 opmerking:

  1. Ja, moeilijk. Ik denk dat mensen soms vergeten dat 'geluk' iets anders is dan 'veel bereiken/doen' en dat de nadruk te veel ligt op 'veel bereiken'. Maar ik ken de twijfel. Ik begin aan mijn tweede studentenjaar en ben meestal veel gelukkiger met een boek op mijn kamer dan ergens in een café waar iedereen loopt te drinken, maar iedereen zegt dat je moet genieten van het jong zijn en de feestjes, nu het nog kan.
    Mooi stuk, je zet me aan het denken.

    BeantwoordenVerwijderen