3.9.13

BLOG - Blogs slecht voor je (mentale) gezondheid?

Al een tijdje spookt dit onderwerp door mijn hoofd. Toen ik afgelopen weekend op de blog van de Groene Meisjes in de comments het topic voorbij zag komen, wist ik zeker dat ik er een stuk over wilde schrijven.

Is de wereld van lifestyle bloggers niet teveel onterecht 'eenhoorns en glitters'?

De grote Nederlandse lifestyle bloggers krijgen er vaak mee te maken. Mensen die het idee hebben dat ze echt een perfect leven hebben. Dat alles over rolletjes loopt. Daarnaast de mensen die hen verwijten hun leven 'te perfect' af te beelden. Alleen maar de mooie momenten te laten zien. Daardoor krijgen lezers misschien het gevoel dat hun eigen leven minderwaardig is. Wat tot gevolg heeft dat ze in de stress raken. Al die verhalen over het nastreven van je dromen, en wat doen zij, 40 uur per week achter een saai bureau met nog saaiere computer zitten (net als ikzelf, overigens)! Ik vind het maar een moeilijk onderwerp.

Volgens mij zijn er duidelijk twee algemene standpunten te vinden:




1. Ja, lifestyle bloggers beelden hun leven af uitgaande van de mooie en leuke momenten. Ze plaatsen gephotoshopte foto's en delen niet het feit dat ze hun knie hebben gestoten, of ruzie hebben met hun vriend. Dit hoeven ze niet te delen, want weinig mensen zitten te wachten op een zeur-blog over wat er allemaal niet goed is in het leven. Dan heb je vaak genoeg aan je eigen problemen. Bloggers zijn ook artiesten. Zij beelden het leven af op een verhalende manier. Natuurlijk betrekken ze daar niet het feit dat ook zij naar de wc gaan in. Het is ook een beetje de bedoeling een sprookjeswereld te creëren, om mensen ontspanning, inspiratie, te bieden. 

2. Lifestyle bloggers hebben een voorbeeldfunctie en zouden ze hun leven wat realistischer op hun blog moeten weergeven. Om te voorkomen dat hun lezers massaal in een depressie terechtkomen. Ook de moeilijke momenten delen. Niet alle foto's bewerken tot het er onrealistisch mooi uitziet. Niet zo veel bloggen voor bedrijven, maar het meer bij zichzelf houden. Vooral niet pronken met alle mooie dingen die ze in huis hebben. Maar ook een foto maken van hun saaie keuken, omdat dat meer het 'echte' leven is.

Zelf neig ik naar standpunt 1. Ik hoef geen blogs te lezen die het normale leven weergeven. Ik heb zelf namelijk al een behoorlijk standaard leven. Juist wanneer ik blogjes bekijk wil ik daar even uit worden gehaald. Wil ik lezen over iemands dromen en passies, mooie foto's bekijken en niet horen over alle ellende die een persoon over zich heen heeft gekregen. Alhoewel, met mate mag dat wel. Met schitterende foto's er bij. Om alsnog inspiratie op te kunnen doen. Zoals vandaag Andy van Style Scrapbook dat deed. Ingetogen de waarheid over een ellendige dag delen. Om daarna weer over te gaan tot de eenhoorns-en-glitters depictie van het dagelijkse leven.

De lifestyleblogger als kunstenaar, daar zie ik wel wat in. Wat vind jij van deze discussie, wat voor blogs zijn voor jou het meest aantrekkelijk?

25 opmerkingen:

  1. Arrgh, schrijf ik een hele comment mobiel... kan ik hem niet posten en is ie weg. Dan maar old school nog eens.

    Herkenbare post dus! Dub er ook weleens over. Blije blogs zijn nu eenmaal leuk om te lezen maar het is jammer dat mensen je daardoor denken te kennen. Onzin natuurlijk, maar over slechte dagen schrijf ik toch ook minder snel. En zelfs dan vinden mensen soms nog dat je niets te zeuren mag hebben.

    Ik lees (en schrijf) dus het liefst glitter & unicorn blogs, en een enkele Grumpy Cat ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi geschreven! Ik heb een lifestyleblog (lifebynem.wordpress.com) maar ben daarnaast ziek en heb vanochtend een stuk geplaatst hoe het is in de wsnp. Geen milde dingen en het word veel gelezen en weinig op gereageerd, maar dit is mijn leven wat OOK uit slechte dingen bestaat!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ah, herkenbaar! Ik neig zelf veel meer naar standpunt 1! Ikzelf ben totaal niet gevoelig voor 'eenhoorns en glitters', ik besef dat de meeste bloggers een 'Best of' van hun leven bijhouden om het zo maar even te zeggen, en terecht! Ikzelf zit ook niet op zeurverhalen te wachten, daar word ik echt niet happy van, wat wel mijn bedoeling is als ik een blog lees!

    Ik snap wel dat als je er wel gevoelig voor bent en er ongelukkig van wordt naar standpunt 2 neigt, maar goed, je kan er dan natuurlijk ook voor kiezen om blogs te vermijden in plaats van ze te bekritiseren! Ik denk dat je daar dan zelf ook gelukkiger van zou worden! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Eens met standpunt 1, de blogger hoeft in mijn optiek namelijk niet zoals bij standpunt 2 zich druk te maken over of zijn/haar lezers depressief raken. Je toont de mooie dingen, omdat de minder mooie dingen óf niet interessant genoeg zijn, óf te prive zijn. De balans? Het is wel leuk om af en toe íets meer over het persoonlijke leven te lezen, maar altijd in gedachten houdend dat op internet alles opennbaar is, en hier niet alles verteld hoeft te worden :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Standpunt nummer 1. Ik vind het leuker om het 'sprookjeswereld' mee te krijgen. Het inspireert en motiveert mij ook vaak. Wel moet dit 'sprookjeswereld' niet uit de hand lopen.

    Goeie post! Ik vind dit onderwerp erg interessant!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat goed dat je hier aandacht aan besteed. Ik neig ook naar nummer 1, het is toch een mooi geheel dat je probeert neer te zetten voor je lezers. Niet omdat de realiteit niet goed genoeg is, maar omdat je ook niet een tijdschrift wilt lezen vol wc en ruzie verhalen. Of over verbrande appeltaarten en schoonmaaktafarelen die ook gewoon bij het dagelijkse leven horen :) Fijn artikel en leuk om te lezen!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Haha, gosh nee ik zeur veel te graag op mijn blog. Het leven is soms niet mooi en ik word er moe van dat mensen ALTIJD maar doen alsof dat wel zo is. Bluh.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wel goed dat je de discussie aanwendt trouwens!

      Verwijderen
    2. Nou ja, ik begrijp het eerste standpunt wel. Lifestylebloggers laten vaak veel van hun leven zien (denk aan al die photodiaries)en stellen zich in die zin kwetsbaar op. Je weet hoe ze heten, wie hun vrienden zijn, je kent hun vriendje, ouders misschien wel, waar ze naar school gaan, in welke stad ze wonen etc. (dit verschilt natuurlijk per blogger) Als je dan óók zou vertellen dat je bent ontslagen, dat je depressief bent of iets anders wat best wel privé en heftig is, dan ben je al helemaal kwetsbaar. Want je bent niet anoniem. Werkgevers kunnen lezen dat je depressief bent en denken: oh nou, die ga ik niet aannemen. Dus ik snap het dat deze mensen niet over dat soort dingen bloggen. Dat betekent niet dat ze denken dat het leven altijd mooi is, maar ze kiezen ervoor om bepaalde dingen privé te houden.

      Desalniettemin vind ik het knap als mensen, zoals jij, het wel doen, dus wel de slechte kanten laten zien en daarbij niet anoniem zijn. Daar is lef voor nodig. Maar je kunt niet verwachten dat iedereen dat doet, omdat privacy ook een hoog goed is.

      Verwijderen
    3. Ja ik snap je punt. Het privacy gebeuren zit ik zelf ook altijd mee te worstelen, dat is wel balen. Ik ben wel redelijk anoniem trouwens toch? Als je mijn volledige naam googled kom je niet op mijn blog gelukkig

      Verwijderen
  8. Ik volg liever blogs waarin mensen zichzelf realistisch in naar voren laten komen. De ups en de downs, in bepaalde mate dan natuurlijk. Zo blog ik zelf ook altijd, maar wel op een leuke manier (hoop ik). Ik wil niet alleen over de leuke dingen bloggen, dat zou ik vreselijk saai vinden. "Perfecte" blogs boeien me dan ook nooit zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh en wat ik verder nog wil zeggen, is dat ik echt niet denk dat mensen depressief worden van realistische ('realistische'?) blogs. Je wordt toch ook niet depressief als een vriendin vertelt wat er slecht gaat in haar leven? Nee, ik denk wel dat mensen afstand kunnen houden van een blogger in dat opzicht.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een leuke blog is dit! ;) ga ik toevoegen aan mijn leeslijst :)

    Ik hou zelf ook een blog bij en schrijf eigenlijk altijd eerlijk. Dus ook over de dingen die zwaar tegenvallen en waar ik moeite mee heb. wel probeer ik altijd rekening te houden met mijn 'lezers'; ik zou het zelf ook totaal niet interessant vinden als iemand dagelijks schrijft over zijn pijnlijke grote teen of over zwangerschapsklachten. Maar ze hoeven ook niet te denken dat mijn leven perfect is. Een mengeling van 1 en 2 dus ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Goede discussie dit. Ik neig naar standpunt 1; Ik vind het heerlijk om weg te dromen bij de inspirerende verhalen/passies/foto's van anderen. Al vind ik dat op een persoonlijke lifestyle blog ook echt wel eens een 'zeur-post' voor mag komen. Zo is het leven. Je wilt de positieve dingen benadrukken, maar dat wil niet zeggen dat je al het negatieve moet onderdrukken.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Eens met standpunt 1. Ik vind het heerlijk om leuke posts te lezen. Die inspireren me en geven me een hoop energie om leuke dingen te doen. Maar ook de diepzinnige blogs over mindere leuke dingen lees ik graag. Het doet me nadenken over het leven en ook dat is af en toe fijn. Maar zelf heb ik nooit zo'n diepzinnige post geplaatst. Deels omdat mijn leven momenteel goed verloopt, maar ook wil ik bepaalde dingen liever niet online delen. Dan maar geen compleet beeld van mij online, dat is ook in het persoonlijke leven een keuze natuurlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Laatst had ik met mijn vriend dit discussie ook. Ik neig zelf tussen standpunt 1 en 2. Maar ik vind het wel moeilijk om mezelf bloot te geven. Mijn vriend volledig naar 1 - omdat mensen niet graag zeurende blogs lezen. Ik zie in de comments hierboven dat mijn vriend een beetje gelijk heeft;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Interessant onderwerp inderdaad. Ik ben volgens mij behoorlijk puur, ik schrijf wat ik denk en doe wat ik doe. Ik volg nu eenmaal mijn dromen en mensen kunnen dat als 'perfect' zien, maar ik schrijf ook over het verlies van mijn moeder, de drugsverslaving van mijn broer en mijn eigen onzekerheden en strubbelingen. Dit heb ik ooit teveel gedaan, toen ben ik een jaar verdwenen uit blogwereld, en inmiddels zoek ik een goede combinatie om puur en authentiek te blijven. Maar inderdaad, het blijft lastig wat je blootgeeft en wat niet. Maar mijn leven is verre van perfect, het enige dat ik probeer is mijn dromen te volgen en mensen te inspireren om dit ook te doen, júist als je een volle koffer in plaats van het gebruikelijke rugzakje hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ik ook 1 hoor. Ik denk dat het belangrijk is dat je goed onthoudt dat niemand zijn leven perfect is. Hetzelfde geldt een beetje voor Facebook toch? Daar worden ook vooral de leuke momenten op gedeeld (op enkele 'zeurders' na :p). Ik ben er een paar maanden mee gestopt, omdat ik het helemaal nergens op vond slaan, maar inmiddels ben ik terug en herinner ik me erzelf regelmatig aan: iedereen heeft zijn problemen/alledaagse dingetjes, maar die worden minder vaak gedeeld.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Eigenlijk vind ik dat er in allebei de standpunten een kern van waarheid zit. Het is nu eenmaal zo dat mensen tegenwoordig veel sociale druk voelen door wat ze van anderen horen en zien, niet alleen op internet maar ook in het echte leven. Veel reizen, veel geld hebben, gelukkig zijn, dit is "wat hoort". Hier gevoelig voor zijn of er jaloers door worden wordt op blogs vaak als iets slechts benoemd, maar ik vind het echt wel begrijpelijk, ik heb er zelf ook vaak genoeg last van. Verder lees ik allebei de soorten blogs graag. Sommige blogs lees ik om de oppervlakkige beauty posts, bij anderen lees ik over hun leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Wauw, mega goede blog!! Ik neig naar 1... maar twijfel toch een beetje. Ik moet eerlijk bekennen dat ik inderdaad ook niet vaak slechte of vervelende dingen post, maar van die blogs waar altijd alleen maar vakantie, lekker eten enz is daar hou ik ook helemaal niet van!! Ik ben denk ik een inbetweener.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Tof onderwerp! Ik hou van fijne happy blogs, maar ik vind het ook heel mooi als mensen zich zelf bloot durven te geven. Sowieso heb ik liever mensen die dicht bij zich zelf blijven, dan dat ze alleen maar reclame maken of alleen maar dingen schrijven "omdat het verkoopt". Ik vind dat iedere blogger zelf moet weten in hoeverre die dingen deelt. Vaak zijn de negatieve kanten iets te prive; en zeker omdat je blog zo met jou in verband kan worden gebracht ga je niet zeuren. Een leuk uitstapje, avondje uit of lekkere maaltijd deel je nu eenmaal een stuk makkelijker omdat daar minder gevoelige informatie in zit. Ik heb er zelf voor gekozen om niet te veel los te laten over mijn familie, vriend en vriendinnen. Ik zet ook geen foto's van hen op mijn blog of instagram. Zij hebben niet voor een blog gekozen; ik wel. Ik denk dat ik over het algemeen een beetje tussen 1 en 2 schommel, zo lang het maar eerlijk en oprecht blijft. Dat vind ik het leukst!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Dat is een interessante discussie! Zelf neig ik ook naar het eerste standpunt. Het is net leuk als alles er leuk en vrolijk uit ziet, vaak word ik daar zelf ook beter gehumeurd van. Want als alle blogs de werkelijkheid helemaal realisitisch zouden waarnemen, waar is dan de magie naartoe?

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Als je kijkt naar de mee populaire blogs dat zijn dat toch van standpunt 1. En ja de meesten zeggen het al, je wilt lekker dromen en geen gezeik. Ik knap ook echt af van gezeik. Maar ik vind het ook leuk om te zien als iemand even niet zo perfect is zodat ie me ff pinched van, ja hallo not everybody is perfect. Ik hoop ook dat mensen daar zelf doorheen kunnen prikken, dat het allemaal maar een goede kant, logisch, maar dat maakt het er niet minder leuk door! Eerlijkheid en oprechtheid is wel key! Hoewel je dat niet altijd kan controleren

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. sorry voor m'n slecht nlds haha ;-) was ff snel typen

      Verwijderen
  21. Ik ben het helemaal met je eens! Ik zou er nog aan willen toevoegen dat ik het voor jonge lezers wel 'gevaarlijk' vindt, zij kunnen wat ze lezen denk ik minder goed relativeren..

    BeantwoordenVerwijderen