17.10.13

MJV - Ik over kleding

Kleren maken de vrouw. Dat is wat zwaar gezegd, maar er zit een kern van waarheid in. Kleding is een belangrijk onderdeel van je identiteit. Het onderwerp komt in de TAG die ik voor deze maand in het leven riep al even terug. Als jong meisje doorloop je vaak heel wat verschillende kledingfases. Zo ook ikzelf.

Nog lekker uitbundig (kijk ook die wilde haren)

Ik ben in mijn kledingkeuze altijd vrijgelaten door mijn ouders. Dat resulteerde er in dat ik de meest gekke trends heb aangehangen. Van de geruite tuinbroeken (waarvan ik serieus dacht dat ik de trendsetter was, maar dat mag wel als je zo jong bent, denk ik) tot de plateauzolen van de Spice Girls. Daarnaast combineerde ik naar hartenlust verschillende kleuren. Je kon het zo gek niet bedenken of ik trok het bij elkaar aan. Het maakte me geen populair mode-icoon op de basisschool. Integendeel. Maar ik voelde me er zelf prima bij. Daar ging het om.



grijs/wit, mijn favoriete outfit die ik hier draag tijdens mijn eerste slaapfeestje!


Op tv, tsja, toen koos ik ook voor kleding die me zekerder maakte, veel grijs en donker dus. En de eeuwige twee lage staartjes, ook een gril waar ik een tijdje mee rond heb gelopen. Ach, voor een twaalfjarige nog best schattig.

De jaren na de basisschool veranderde mijn stijl van uitbundig en eigen naar meer mainstream en ingetogen. Het liefst verdween ik zo veel mogelijk in de muur. Als een ware kameleon. Ik voelde me op mijn gemak in dikke hoodies en kleding in alle tinten grijs en zwart die je maar kunt verzinnen.
Uitbundige kleding maakte me ineens onzeker. Dat was ongeveer het main keyword om mij te omschrijven in die jaren, onzeker (dat zie je zelfs terug in de foto's...) Pas tegen het einde van de middelbare school durfde ik mijn persoonlijkheid weer naar voren te laten komen, ook via mijn kleding. Alhoewel ik het nu duidelijk zie, was ik even uit het oog verloren hoe belangrijk kleding voor mij en mijn zelfvertrouwen is. Wat mij betreft is je kleding een onderdeel van je persoonlijkheid. Het is daarnaast ook best een creatief proces, om uit te zoeken wat je wel en niet bij jezelf vind passen en hoe je verschillende stukken kunt combineren.

Eeuwig piekerend, met zo min mogelijk uitbundige kleding (ok, wel roze schoenen) maar vooral eenvoudig en praktische stukken.

Overigens waren mijn nagels wel uitbundig, ik was een early adopter van Nail Art (oh ja en met blokbeugel...).
Zeker de laatste jaren, nu ik me een stuk zekerder in mijn vel voel, draag ik kleding die me net dat beetje extra zelfvertrouwen kan geven. Me een rol laat aannemen. Dat is soms fijn, kleding die past bij het 'masker' dat je die dag op hebt. Zo heb ik bijvoorbeeld strakke kokerrokken en vrouwelijke overhemden voor dagen waarop ik me een zakenvrouw wil voelen (ja, dat wil ik soms). Of heb ik zwierige jurkjes voor als ik me dat losse, frisse meisje wil voelen. Maar ook nog die saaie spijkerbroek met lekkere slobbertrui voor op dagen wanneer ik even niets hoef, alles er bij kan laten hangen. Maar in mijn geval maakt kleding wel de vrouw. Het kan mijn fijne humeur versterken, me van zelfvertrouwen doen blaken. Dat is wel eens anders geweest. Mijn kleding gebruik ik nu juist graag als uithangbord van mijn persoonlijkheid, lekker kleurrijk.

Hoe beschouw jij de rol van kleding in je leven?

9 opmerkingen:

  1. Haha leuk, vooral die wijde pijpen. Daar heb ik ook veel broeken van versleten!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk Anne! Trainingsbroeken, wijde pijpen, combat. Wijde truien, korte rokjes, Doc Martens, Nike Air Max, Vans, Spice Girls schoenen... ik heb iedere fase wel gehad op de middelbare school:) ook de geruite tuinbroek inderdaad, haha. Nu eindelijk mijn eigen stijl gevonden. Van alles een beetje eigenlijk, als ik me er maar lekker in voel. Al kan het soms ook leuk zijn me helemaal op te tutten en megahakken te dragen, wat qua draaggenot misschien niet geweldig is maar voor mijn zelfvertrouwen wel weer wonderen doet.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik ben een echt spijkerbroekenmeisje. Ik ben wel heel erg zoekende geweest na mijn bevalling. ik was enorm onzeker over mijn veranderde lichaam en vond mijn oude kleding niet meer passen bij mezelf als moeder zijnde. Ik heb er een jaar over gedaan om een nieuwe stijl te ontdekken waar ik me happy bij voel. Gelukkig ben ik er weer inmiddels.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat leuk die foto's. Ongelooflijk hoe je kunt veranderen in de tijd he!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik denk dat het vooral 'vroeger' oké was om op de basisschool en de middelbare school je eigen stijl te ontdekken. Je kwam weg met de kledingstukken die niet matchte, verschrikkelijke kapsels etc. Naar mijn idee liep iedereen toen wel tegen die lamp aan.

    Als ik nu naar mijn jongere nichtjes kijk, en de meiden van de middelbare school zie ik weinig experimenterende meiden, ze verstoppen zich achter dikke lagen make-up. Dragen allemaal dezelfde schoenen, broeken, shirts en kapsels. Dikke wimpers, gel-nagels en hier en daar een spray-tan. En ja, dan ben ik blij dat ik, net als jij, uit het tijdperk kom dat je nog mocht experimenteren en nog fouten mocht maken! De meiden van nu zullen later vast problemen krijgen als ze hun eigen identiteit compleet uit het oog verloren zijn..

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat leuk om te zien, die fases! Ik vraag me wel af wat iedereen voor mijn tijd had met die wijden pijpen broeken, wat doe je ooit met al die ruimte om je enkels? Ik heb echt geen idee, haha.
    Ik had tot minstens groep 6 geen flauw idee wat ik überhaupt aanhad volgens mij, droeg daarna een paar jaar met trots oranje C&A polo's, colourblocking met shirtjes met hysterische prints, skinny jeans en oorbellen van de Six, All Stars met verschillende kleuren veters en ging de afgelopen jaren langzaam naar een normale kledingstijl. Niets bijzonders, gewoon grijze of zwarte skinny jeans, t-shirtjes en blousejes in het wit, zwart, blauw of groen met soms een simpele print, daaroverheen een blazer, oversized vest of spijkerblouseje en gewone schoenen van de Sacha of zwarte lage sneakers. In jurkjes voel ik me overdressed en ongemakkelijk als ik moet fietsen en qua make up kom ik niet verder dan mascara en soms eyeliner. Heel erg standaard dus :) Ik zie niet zo veel mensen echt door fases gaan qua kleding, nu in de zesde zit van de middelbare school zie ik zelfs de meeste brugklassers al goed gekleed rondlopen en veel variatie in stijl is er niet. Komt ook een beetje doordat hipster nu de trend is, de emo's van toen ik 13 was vielen toch wat meer op :)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Fantastisch...ik begon meteen te denken aan al die rare kleding die ik heb gedragen...om over mijn haar nog maar te zwijgen. Hahaha! Ik werd ook vrijgelaten in mijn kleding/stijlkeuze. In mijn kindertijd was mijn 'rock n roll rokje' favoriet: zwart met fuchsia stippen en fuchsia petticoat, fuchsia bloesje, en een zwarte maar LIEFST fuchsia panty. Hahaha! En dan mijn haar met de wafeltang gedaan.....oh wat voelde ik me dan supertof en net als Madonna! (daar was ik fan van - kid from the 80's :-D) In de 4e klas van de middelbare school was ik het zat om belachelijk gemaakt en gepest te worden: ik droeg in de jaren vooraf niet heel bijzondere dingen...maar in ene verfde ik mijn haar zwart, kocht van die baggy broeken en droeg shirts van bands waarvan ik naar de concerten geweest was (dat was heel stoer; bijna niemand mocht of ging nog naar concerten - ik lekker wel en al vanaf mijn 11e *steekt tong uit*). Het duurde niet lang of ik ging experimenteren met mijn haar....rood, zwart, plukjes (maar NIET zoals de rest!!!!), kort, schuine bob, etc. En mijn make up werd ook zeer uitbundig. (met bijpassende nagellak)

    Ik was ook erg onzeker; herkende veel in jouw stuk die je eerder plaatste - maar ik werd niet echt onzichtbaar in de zin van 'onopvallende of comfortabele kleding', maar ging juist alle grenzen over van de mode die er toen was.

    Later ben ik nog punk geweest, heel erg 'britpop', gothic! jaja! :) - toen heel lang zwart (maar wel opvallend zwart), kleurig, zwart, kleurig en zwart....toen een periode wat 'makkelijker'- broek met simpel truitje...maar uiteindelijk werd ik dat weer zat. Ik moet iets kunnen met mijn kleding. Ik ben zeg maar wat ik draag. Dat klinkt een beetje gek, maar het voelt echt zo. Ik kan er niet tegen als ik niet mag en kan dragen wat ik wil - voor even is prima, maar niet 5 dagen in de week en alleen in het weekend mijn eigen stijl.

    Gut wat een interessant onderwerp zeg....ik hou maar gauw op met kletsen hierover :D

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Leuk om te lezen! Deels herkenbaar, tof onderwerp. Leuk ook die verschillende fases die je doorliep qua kledingstijl.

    BeantwoordenVerwijderen