10.10.13

MJV - Moeders

Moeders, de jonge meisjes van vroeger. Maar soms ook zelf nog een beetje meisjes. Stilstaan bij wat je moeder voor jou als jonge vrouw betekent is fijn. Alle jaren dat ze jou als meisje heeft geholpen je weg in de wereld te vinden, niet dezelfde fouten als zij te maken. Ik stel me voor dat het voor moeders zelf soms ook een trip down memory lane kan zijn om hun dochter te zien opgroeien. Een moeder-dochter relatie vind ik bijzonder.

Uiteraard redeneer ik hier grotendeels vanuit mijn eigen situatie. Die situatie is wat mij betreft fijn. Mijn moeder is meer een beste vriendin voor me. Als ik een brief aan haar zou schrijven, als het ware een bedankje voor het permanent onder de hoede nemen van mij, zou dit zeker een paragraaf daar in opnemen:

Mama, met jou voel ik me een team. In de eerste jaren van mijn leven in het bijzonder, toen wij ons samen een weg door de wereld baanden. Zonder die lapzwans die besloot dat het leven ergens anders vast rooskleuriger zou zijn. Maar zo voelde het ook in Parijs afgelopen lente. Toen we in de lift van ons hotel stonden en in onze broeken moesten plassen van het lachen. Wat een lol kunnen we samen hebben. Wat een zorgen kunnen we delen. Ik weet soms niet wat ik met mezelf aan had gemoeten als jij er niet was geweest. Sommige mensen zeggen me: je kunt me altijd bellen, ik sta voor je klaar. Maar alleen bij jou weet ik dat dat echt zo is. De kracht die jij de afgelopen jaren hebt uitgestraald, ondanks de moeilijke momenten die we hebben meegemaakt is ongekend. Je bent een voorbeeld voor me, lange tijd was je ook een strohalm waar ik me aan vast hield. Als mijn moeder zo'n sterke, optimistische vrouw is, dan zit vast ergens in mijn bange lijf ook een reservoir met een deel van jouw kracht. Dit is nu niet langer meer een geloof, maar een werkelijk gevoel. De sterke jonge vrouw die ik nu ben geworden, dat komt mede door jou. Daar ben ik je dankbaar voor.

Misschien is het wel een heel mooi idee, voor alle jonge vrouwen, die nog kunnen genieten van de aanwezigheid van hun moeder, om eens je gevoelens zo op te schrijven en met haar te delen. Voor je moeder, die je onder haar vleugels heeft gehouden en nu los heeft gelaten om je eigen vleugels uit te slaan. Die vanaf de zijkant toekijkt op jouw leven. Hoopt dat je gelukkig bent. Dat je vrij bent, onbezorgd. Moeder zijn, volgens mij is dat iets heel bijzonders.

Denk jij hier ook zo over?

14 opmerkingen:

  1. Ik begrijp mijn moeder een stuk beter sinds ik zelf zwanger ben... Vroeger vond ik vaak dat ze 'zeurde' als ze weer eens zei dat ik niet op een randje mocht zitten bij een afgrond, of als ik niet met een lolly door de tuin mocht rennen... en later: als ze me verbood om uit te gaan... Nu snap ik dat opeens veel beter; je wilt gewoon dat je kinderen veilig zijn en gelukkig kunnen opgroeien... Daardoor en ik haar ook veel meer gaan waarderen (nog meer!).

    Ik heb haar dat niet op papier vertelt, maar wel in het echt. We hebben hier heel fijne gesprekken over gehad de laatste tijd :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wow wat een super mooi stukje zeg! Mijn moeder is mijn alles, we kunnen schreeuwen, huilen, knuffelen, praten en lachen. Zij is echt de belangrijkste persoon in de wereld voor mij en zoals jij ook al schrijft hoe ouder je wordt hoe beter je dingen gaat begrijpen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig en bij het lezen dacht iegelijk, als het lukt om voor mijn dochter zo'n moeder te zijn als jij beschrijft dan zou dat geweldig zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi geschreven Anne! Moeder zijn is geweldig, zo'n mooie rol die je erbij krijgt. Toch vind ik dat we wel wat vaker stil mogen staan bij wat we voor de ander (moeder, dochter) betekenen. Ik vind je brief aan je moeder dan ook erg mooi, puur, kwetsbaar. Stuur je hem zo op? :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi stukje. IK weet niet hoe het is om moeder te zijn, maar het liojkt me wel heel speciaal en speciaal om zon bericht van je dochter te krijgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel mooi geschreven. De band tussen een moeder en dochter is zeer belangrijk. Nu ik zwanger ben, me moeder ver weg woont en ons contact stroef is mis haar zo erg. Misschien moet ik het toch maar eens laten weten hoeveel ze voor me betekend. Werd er zelfs emotioneel van, jeetje.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een mooie geschreven stuk tekst. Dit is voor iedere moeder (lijkt me) geweldig en onroerend om te krijgen!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heel mooi geschreven! Sinds ik ben geëmigreerd heb ik een naar mijn idee nog hechtere band met mijn moeder gekregen. Ik kan dan ook niet wachten tot ze hier over 4 weken weer is!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Heb je echt heel erg mooi geschreven! Ik vind het ook wel een heel mooi idee om je gevoelens op te schrijven en dat dan met je moeder te delen, want ik denk dat elke moeder dat zeker wel kan waarderen en er heel erg blij mee zal zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Aah heel mooi. Ik ben ook heel erg blij met mijn mooie lieve mama en onze relatie. Kaartjes sturen naar mijn lieve ouders doe ik af en toe, gewoon om ze te bedanken dat ze er altijd voor ons zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wauw, wat prachtig geschreven! Je moeder zal dit vast met trots lezen. Ik had altijd al de beste band met mijn moeder, mijn vader en ik botsten wat sneller. Maar nu mijn vader pas overleden is verandert die band met mijn moeder ook, hij wordt nog intenser. Ze betekent zoveel voor me. Gister was ze jarig, vandaag gaan we het vieren. We gaan haar verrassen met een fijn beauty arrangement, even lekker ontspannen, dan heeft ze verdiend. En ooit hoop ik ook met mijn moeder in Parijs of Rome te komen. Lijkt me fijn en heel bijzonder om samen op pad te zijn. Ze is zo lief, geïnteresseerd en sterk. Ja, ik hou van mijn mam!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Heel mooi geschreven! Inderdaad goed om eens bij stil te staan en te vertellen aan je moeder :)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat mooi Anne! Mooi mooi mooi! En bij deze zin --> 'Als mijn moeder zo'n sterke, optimistische vrouw is, dan zit vast ergens in mijn bange lijf ook een reservoir met een deel van jouw kracht." moest ik echt even slikken...wow....

    Mama's zijn fijn; ook ik heb dat mogen beleven en nog. Gelukkig...want mijn mams was op mijn leeftijd haar moeder al kwijt. Verschrikkelijk moet dat zijn. Ik mis(te) oma al zo verschrikkelijk! Hoe moet dat dan voor je zijn als het je eigen moeder is. Niet veel later overleed ook haar vader en was ze helemaal alleen. Ja ze heeft mijn zusje en mij en onze papa/haar man. Maar ze had geen broers of zussen en ook geen familie echt meer. Dus dan wordt je wereld in ene vreselijk klein en leeg.... Maar ze staat nog altijd overeind. Ook al hebben we met zijn allen een heleboel vreselijk verdrietige dingen meegemaakt...ze is nog steeds in staat om verschrikkelijk de slappe lach te krijgen en het positieve van alles in te zien.

    Zo'n brief lijkt mij ook een mooi idee en heb er ook wel eens eerder aan gedacht..maar ik zou eerlijk gezegd niet weten waar ik zou moeten beginnen. Maar...als het zo uitkomt, als een mooi moment zich voordoet; ben ik wel open en eerlijk over hoe ik haar als mijn mama zie en zeg ik dat ook. Zijn altijd bijzondere momenten...

    BeantwoordenVerwijderen